Tour de France 2022

Voorbeschouwing etappe 12: Rood-wit-blauw

12

Bij het ontwaken vanochtend pakken de coureurs het etappekaartje van vandaag erbij. Zij zien een relatief korte etappe en drie legendarische cols, waaronder de Galibier. Dat moet vast het kaartje van gisteren zijn. Helaas, niets is minder waar. Ook vandaag staat de Galibier weer op het programma, net zoals de lange Col de la Croix de Fer en de Alpe d’Huez. Een Nederlandse berg op quatorze juillet. Een feestdag voor de rood-wit-blauwen wordt het sowieso, maar welke driekleur knalt vanavond de champagnefles open?


7 juni 2022 in Wielrennen

Op de nationale feestdag van de Fransen is er gekozen om op de Nederlandse berg te finishen. Vooral na de eerste beklimmingen op deze berg bleek deze naam passend. Van de eerste negen edities won een Nederlander zes keer. Ook eind jaren tachtig klonk het Wilhelmus nog tweemaal bovenop Alpe d’Huez. Toch zullen de millenials van Alpe d’Huez moeite hebben met het herkennen van het Nederlandse deuntje. De laatste Nederlandse overwinning dateert alweer van 1989. De Fransen ruiken een kans om op hun nationale feestdag – met een vierde overwinning in vijf edities - de berg om te dopen tot de Franse berg.

Voordat er überhaupt aan finishen gedacht mag worden moet er eerst – direct na het vertrek uit Briançon – de Col du Galibier bedwongen worden, met bijna 20 kilometer aan 6%. In de kopgroep van de dag hoogstwaarschijnlijk renners die met name bergop ook hun mannetje staan. Vanaf de top van de Galibier (op 2600 meter hoogte) dalen de renners ruim tweeduizend meter in hoogte over een weg van vijftig kilometer.

Gisteren beklommen de coureurs nog met moeite de Col du Télégraphe, maar dezelfde wegen mogen nu gebruikt worden om heerlijk te dalen. Het is de opmaak naar de Col de la Croix de Fer. Wederom een lange, maar op papier niet een al te steile klim met bijna 30 (!) kilometer aan 5%. Laat je echter niet misleiden door dit getal. In deze dertig kilometer zijn er namelijk ook wat dalende stukken te vinden. Dit betekent dat het ergens anders op de klim ook flink steiler moet zijn. De sterke klimmers in de kopgroep (of in de groep der favorieten) doen er echter goed aan om nog renners om hen heen te bewaren. Na de afdaling volgt een vlak stuk waarin je niet de volle wind wilt pakken.

Met vijftig kilometer klimmen in de benen moeten de renners dan nog beginnen aan het toetje: de Alpe d’Huez. Ondanks zijn bekendheid behoort deze col eigenlijk niet tot de allerzwaarste. Vergeet echter niet: 14 kilometer klimmen aan 8% is absoluut geen pretje. Het begin van de klim is nog het steilst en als hier de gele trui te snel in het rood komt, moet hij hopen dat een oranje menigte hem vooruit kan ‘supporteren’. De laatste twee kilometers zijn dan weer wat vlakker. De sterkste van de dag moet hiervoor al het verschil gemaakt hebben want anders sprint een klimmer met een sterk eindschot naar de overwinning.

Van de laatste vier keer dat de finishstreep op deze berg getrokken werd, won driemaal een renner uit de kopgroep. Staar je echter niet te blind op deze statistiek, de klassementsmannen waren vaak een van de eersten die volgden. Welke klimgeit verteert de bergen van vandaag met vlag en wimpel en plant zijn vlag als eerste op de top van de Alpe d’Huez?

Favorieten volgens Scorito
⭐⭐⭐ Vingegaard
⭐⭐ Bardet, Pogacar, G. Thomas
⭐ Caruso, Gaudu, Storer, Quintana


Deel dit artikel
Gamecenter