Nieuw: De Scorito Column!
Een nieuwe rubriek waarin Scorito-spelers zelf het woord krijgen! Want wie een passie heeft voor sport en Scorito, heeft ongetwijfeld ook een mening, een mooi verhaal of iets dat hij graag van zich afschrijft. Daarom geven we vanaf nu ook jullie de ruimte om je verhaal te delen. We trappen af met de allereerste Scorito Column. Veel leesplezier!
Door Scorito-speler: Jelmer Bruurs (lid sinds 2016)
Woensdag 7 oktober
Gisterennacht speelde Argentinië tegen Benin. Een oefenwedstrijd, voetbal dat nergens om ging. Toch waren er ruim 80 duizend Argentijnen (en een handvol Beniners) aanwezig, alsmede enkele miljoenen willekeurige zielen thuis op de bank. Van een voetbalwedstrijd was echter nauwelijks sprake. Het was een theaterstuk waarbij 21 figuranten de taak hadden meegekregen om het die ene speler nog één keer zo prettig mogelijk te maken. In ruil daarvoor leek het alsof de spelers van Benin allemaal ongevraagd zoveel mogelijk aan Messi mochten zitten. “Natuurlijk mag je een duel aangaan met hem, als je hem daarna maar optilt, knuffelt, zijn shirt netjes doet, haren kamt, je eigen stijve lul verbergt en waar nodig die van Messi ook even goed legt”.
Argentijnen wordt vaak verweten dat ze zo theatraal zijn, maar vraag ze om een rol te spelen en aanschouw dat ze geen idee hebben hoe dat moet. Ik zag Argentijnen netjes een bal rondspelen, een speler die ze voorbijliep door laten lopen en een beslissing van de scheidsrechter accepteren. Het zal de moeilijkste rol in de geschiedenis van Argentinië zijn geweest. De meest beangstigende conclusie na gisteren is dat Enzo Fernandez normaal gesproken zichzelf is en geen rol speelt.
De elf spelers van Benin, waarvan werd gedaan alsof het de eerste keer was dat ze ooit in aanraking kwamen met professionele voetballers, wisten zich overduidelijk ook geen raad. Hen was gevraagd zich ook maar van de domme te houden. Doe net genoeg, maar laat hem wel een keer scoren s.v.p. Dat lukte echter zo lang niet dat er in deze absurde ‘wedstrijd’ toch een soort spanning ontstond. De keeper hoopte een transfer af te dwingen en besloot voornamelijk bij schoten van Messi het doel schoon te houden. Gelukkig was daar Tamimou Ouorou die het heft in eigen handen nam en midden in het strafschopgebied Enzo Fernandez (als je er dan toch één moet kiezen) een trap gaf waarvan de gemiddelde zondag vierdeklasser afstand zou doen. Het was nog even overleggen maar uiteindelijk werd besloten dat Messi deze strafschop zou mogen nemen. De keeper ging netjes liggen zodat Messi deze penalty binnen kon lopen, om vervolgens ook door zijn eigen teamgenoten tijdens het juichen te worden opgetild, uitgekleed en aangerand.
Het publiek in Buenos Aires deed de hele wedstrijd een recordpoging zo lang mogelijk je mobiele telefoon in de lucht houden met zoveel mogelijk Argentijnen tegelijkertijd. Hen was blijkbaar niet verteld dat bij een professionele voetbalwedstrijd heel veel camera’s aanwezig zijn die momenten vastleggen voor mensen die er niet bij kunnen zijn omdat de ticketprijzen voor de gemiddelde Argentijn onbetaalbaar zijn. Uiteindelijk gaan de filmende toeschouwers toch mooi naar huis met beelden van een vuurwerkshow en iets wat eerder op Pornhub dan op YouTube zal worden toegelaten.
Uiteindelijk kan ik er ook niet omheen dat ik om 01:00 uur ‘s nachts een voetbalwedstrijd heb aangezet omdat ik het fenomeen Messi wilde eren. Dat eren is gelukt, het had misschien wat meer op de bal en minder op de man mogen zijn.
Heb je iets op je hart over sport of Scorito? Een uitgesproken mening, een frustratie, een bijzondere ervaring of gewoon een verhaal dat je móét delen? Dan is De Scorito Column jouw podium!
Pak je pen en schrijf het van je af. Geen AI, geen boekwerken, gewoon jouw eigen verhaal op maximaal één A4’tje.
Stuur je column naar radio@scorito.com en laat jouw stem horen!
